อะไรไม่จำเป็นก็ทิ้งไป - ซะซะกิ ฟูมิโอะ

[Duckload.us]

อะไรไม่จำเป็นก็ทิ้งไป

ผู้เขียนเคยมีชีวิตวุ่นวาย วันๆ รู้สึกว่ามีเวลาไม่เพียงพอ แถมที่พักก็สกปรกรกรุงรัง จนได้รู้จักกับแนวคิด Minimalist ซึ่งเปลี่ยนแปลงไลฟ์สไตล์และความเชื่อ ทำให้เขามีเวลามากขึ้น ได้พักผ่อนมากขึ้น มีของใช้เท่าที่จำเป็นโดยไม่รู้สึกขาดอะไร เป็นแนวทางในการดูแลตัวเอง ดูแลเวลาในชีวิตประจำวัน และดูแลที่พักอาศัยของคนในเมืองใหญ่ด้วยการเปลี่ยนแน วความคิดไปสู่ความ Minimal หรือการมีสิ่งของเท่าที่จำเป็น คล้ายหนังสือ ชีวิตดีขึ้นทุกด้านด้วยการจัดบ้านเพียงครั้งเดียว แต่เป็นแนวคิดของการใช้ชีวิตทุกรูปแบบ ทั้งตารางเวลาในชีวิตแต่ละวัน การจัดการกับงาน จัดบ้าน สังสรรค์ ล้วนใช้หลักการ minimalist ได้ทั้งนั้น 3.ผู้เขียนมีการยกตัวอย่างเรื่องของตนเองเพื่อให้เห็ นภาพได้ชัดเจนมากขึ้น และเรื่องที่ยกตัวอย่างนั้นเป็นชีวิตของคนส่วนใหญ่ที ่อยู่ในเมืองอันวุ่นวายทั่วโลก


สารบัญ : อะไรไม่จำเป็นก็ทิ้งไป
มินิมัลลิสม์มาจากไหน
ทุกคนเป็นมินิมัลลิสต์กันมาตั้งแต่แรก
1 วันก่อนที่ผมจะเป็นมินิมัลลิสต์
1 วันในการเป็นมินิมัลลิสต์ของผม
ของที่ถูกทิ้ง
ทำไมผมถึงมาเป็นมินิมัลลิสต์
ชาวญี่ปุ่นคนไหนก็เป็นมินิมัลลิสต์
เป้าหมายที่แท้จริงไม่ใช่การเป็นมินิมัลลิสต์

เนื้อหาปกหลัง : อะไรไม่จำเป็นก็ทิ้งไป
ความสุขจากการมีข้าวของน้อยชิ้นผลักดันชีวิตของเราให ้ดีขึ้น และมีความสุขมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็น มีเวลามากขึ้น สนุกกับชีวิต สัมผัสตัวตนของตัวเอง ไม่ต้องคอยเปรียบเทียบกับใคร ไม่ต้องกลัวสายตาคนรอบข้าง รู้สึกกระปรี้กระเปร่า มีสมาธิมากขึ้น รู้จักผลักดันตัวเอง ประหยัด เป็นมิตรกับธรรมชาติ สุขภาพแข็งแรง สบายใจ ความสัมพันธ์กับคนรอบข้างเปลี่ยนไป น้ำหนักลดลง ง่ายๆ แค่ทิ้งข้าวของที่ไม่จำเป็นไปซะ

รีวิวโดยผู้เขียน : อะไรไม่จำเป็นก็ทิ้งไป
หลังจากที่ผมลดจำนวนข้าวของให้น้อยลง ทุกๆ วันก็เริ่มมีความสุขมากขึ้น และก็เริ่มเข้าใจทีละนิดว่า สิ่งที่เรียกว่าความสุขนั้นคืออะไร สำหรับคนที่คิดว่าตัวเองเป็นคนน่าสมเพชเหมือนกับผม หรือเป็นคนที่เอาแต่เปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่นอยู่ต ลอด หรือพูดง่ายๆ ก็คือ คนที่คิดว่าตัวเองไม่มีความสุขเลย ผมแนะนำให้ลองนำตัวเองออกห่างจากข้าวของที่มีอยู่สัก ครั้งหนึ่ง ในโลกของเราอาจจะมีคนที่ไม่ได้รู้สึกหลงใหลในสิ่งของ ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว หรืออาจจะมีคนที่มีพรสวรรค์ในการมองหาสิ่งล้ำค่าในบร รดาข้าวของพวกนั้นอยู่ แต่ผมคิดว่าเป็นเรื่องปกติที่คนทั่วไปจะสามารถเข้าถึ งความสุขได้ ใครๆ ก็หวังจะมีความสุข แต่ทว่าข้าวของที่เรามีอยู่ให้ความสุขแก่พวกเราเพียง แค่หยิบมือเท่านั้น จริงๆ แล้วพวกเราไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับความสุข การลดจำนวนข้าวของที่มากจนเกินจำเป็นคือการได้ทบทวนถ ึงความสุขอีกครั้ง เรื่องนี้ก็อาจจะฟังดูเกินจริงไปหน่อยแต่ผมคิดเช่นนั ้นจริงๆ

epigraph



รีวิวโดยสำนักพิมพ์ : อะไรไม่จำเป็นก็ทิ้งไป
ใครๆ ต่างก็เฝ้าฝันถึง ความสุข ในชีวิตกันทั้งนั้น หลายคนเลือกทำงานหนักเพื่อเก็บเงินซื้อข้าวของราคาแพ งเพราะคิดว่าจะมีความสุขแต่เมื่อถึงวันที่ได้ของชิ้น นั้นมาครอบครองแล้ว ความสุขนั้นกลับไม่มากเท่าที่คิดฝันไว้ เพราะอะไรกันนะ บางคนเติมเต็มชีวิตประจำวันที่แสนเหนื่อยหน่ายด้วยกา รหาข้าวของมาปรนเปรอตัวเอง แต่จนแล้วจนรอดก็ต้องเสียทั้งเวลาและเงินทองไปกับการ ดูแลรักษาข้าวของเหล่านั้นมากกว่าที่คาด ทำไมถึงเป็นเช่นนั้นล่ะ บางคนพยายามยกระดับตัวเองด้วยข้าวของราคาแพง เพราะคิดว่าเมื่อมีสิ่งเหล่านั้นแล้วจะทำให้ทุกคนยอม รับ แต่ตัวเองกลับไม่มีความสุขจริงๆ สักทีต้องแก้ไขอย่างไรกันดี เหล่านี้เป็นเพียงตัวอย่างความรู้สึกของผู้คนที่ตามห าความสุขโดยที่ไม่รู้เลยว่า ความสุข นั้นหาได้ง่าย แค่เพียง ทิ้งข้าวของที่ไม่สำคัญ ไปซะฟังดูเหมือนเป็นเรื่องง่ายๆ แค่ลองลงมือทิ้งข้าวของรอบๆ ตัวดูสิ แล้วจะรู้ว่าคุณทำใจได้ยากและใช้เวลาอาลัยอาวรณ์มันม ากแค่ไหน หนังสือเล่มนี้บอกเล่าประสบการณ์ตรงของหนุ่ม มินิมัลลิสต์ ผู้ซึ่งเคยวิ่งไล่ความสุขไม่ต่างจากพวกเรา เขาเคยวุ่นวายเพราะจำนวนข้าวของรอบตัว เฝ้าฝันถึงข้าวของจนหาความสงบสุขในชีวิตไม่ได้ แต่ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปเพียงแค่เขาทิ้งข้าวของที่ไม่ สำคัญเพื่อให้ตัวเองได้พบกับสิ่งที่สำคัญและจำเป็นสำ หรับตัวเองจริงๆ นอกจากเรื่องเล่าที่ไม่ธรรมดาและคล้ายคลึงกับชีวิตปร ะจำวันของพวกเราที่เต็มไปด้วยข้าวของมากมายจนน่าตกใจ แล้ว เขายังบอกเล่าเคล็ดลับต่างๆ ที่ช่วยให้เรากลายเป็น มินิมัลลิสต์ ซึ่งหมายถึง บุคคลผู้เรียบง่าย มีข้าวของเท่าที่จำเป็น และมีความสุขในชีวิต แค่ฟังก็รู้สึกสบายและได้กลิ่นอายของความสุขแล้วใช่ไ หมล่ะ ถ้าอย่างนั้นลองค่อยๆ อ่านและทำตามแนวทางของเขา เริ่มต้นจากอะไรไม่จำเป็นก็ทิ้งไป

steps


อะไรไม่จำเป็นก็ทิ้งไป - ซะซะกิ ฟูมิโอะ.pdf • 100.4 MB
http://www.filecondo.com/dl.php?f=Ybf3d51VCJPk